Dorobek artystyczny
PRASA – MEDIA
Krystyna Janda o seksie, Kościele, polityce. I o nas. „Polacy myślą wyłącznie o sobie albo nie myślą” [ROZMOWA]
Co rano budzę się i zastanawiam, co mi jest. A to Polska. Moje poczucie moralności, moje poczucie honoru, prawdy, odpowiedzialności nie zgadza się z ostatnio lansowanym poczuciem prawdy i sprawiedliwości.
Krystyna Janda wystawiła wczoraj w Teatrze Polonia spektakl „Mój pierwszy raz”. Przedstawienie opowiada o seksualnych doświadczeniach ludzi z całego świata, którzy dzielą się swoimi opowieściami na stronie internetowej myfirsttime.com. Teatr tak reklamuje przedstawienie: „Czy mieszkasz w Delhi czy w Nowym Jorku, czy jesteś Billem Clintonem czy Billem Gatesem, według wszelkiego prawdopodobieństwa nadejdzie w twoim życiu taki moment, że po raz pierwszy zaznasz seksu. Skoro dotyczy to tylu z nas, dlaczego o tym nie mówimy?”. O trudnych rozmowach o seksie, a także o obecnej sytuacji politycznej i społecznej w Polsce rozmawiamy z Krystyną Jandą, reżyserką spektaklu.
Arkadiusz Gruszczyński: Dlaczego Polacy nie potrafią rozmawiać o seksie?
Krystyna Janda: A inne narody potrafią?
Subiektywny spis aktorów teatralnych 2018
Krystyna Janda [mistrzostwo]
Doprowadziła mnie do wściekłej złości wygłupem i dezynwolturą w rozpoczynającej sezon farsie „Pomoc domowa”. A teraz leżę plackiem przed bezapelacyjnym mistrzostwem jej „Zapisków z wygnania” i myślę, że może naprawdę nie ma złego bez dobrego. Może widownia Polonii i Och-Teatru rzeczywiście powinna się najpierw utwierdzić w miłości dla niej nonszalanckiej, haftującej niepamiętany tekst, zaraźliwie śmiejącej się sama z siebie – żeby dać się później tak zmrozić druzgocącą w swej determinacji mową oskarżycielską wypędzonej w 1968 polskiej Żydówki, Sabiny Baral. Mówioną w zapamiętałym skupieniu, z ważeniem i wybrzmieniem każdego, precyzyjnie artykułowanego zdania. I jeszcze te piosenki z epoki, nieśpiewane, nucone po parę taktów, niczym przywoływane z pamięci dźwięki-pamiątki zdarzeń, tak niedosłowne, że aż oczywiste. I sama jej twarz, powiększona dzięki projekcji na tiulowy ekran, stężona bólem i gniewem przekraczającym wymiar zwykłego spektaklu. Najmocniejsza teatralna wypowiedź wobec tego wskrzeszenia upiorów, które nam sprokurowano na pięćdziesiątą rocznicę.
„Subiektywny spis aktorów teatralnych. Edycja dwudziesta szósta”
Jacek Sieradzki
Materiał własny
03-09-2018
Rezyserka-autorka-adaptacji-tekstu-Mirona-Bialoszewskiego-i-glosem-prowadzacym-narracje-w-oratorium-o-zagladzie-miasta-jest-Krystyna-Janda
Teatr Atelier na kolejne 15 lat w Sopocie. Po gali 25. Lata Teatralnego
Teatr Atelier na kolejne 15 lat w Sopocie. Po gali 25. Lata Teatralnego
27 sierpnia 2018
autor: Łukasz Rudziński
Od 25 lat sezony wakacyjne urozmaica trójmiejskiej publiczności Teatr Atelier w Sopocie. W 1994 roku byli pierwszymi, którzy grali spektakle latem. 26 sierpnia podczas uroczystej Gali z okazji 25-lecia Lata Teatralnego w Teatrze Atelier podpisano umowę na dzierżawę sceny w okresie letnim przez Teatr Atelier na kolejne 15 lat. Głównym punktem wydarzenia było przejmujące oratorium „Pamiętnik z Powstania Warszawskiego” Krystyny Jandy.
Festiwal Krystyny Jandy w Szczawnie-Zdroju
Piąta edycja Festiwalu Krystyny Jandy odbędzie się w dniach 30 sierpnia – 2 września. Na cztery dni Szczawno-Zdrój stanie się stolicą spektakli i filmów jednej z najlepszych polskich aktorek naszego pokolenia. Spotkania wymyślił Sławomir Pietras, przyjaciel gwiazdy.
Kiedy myślę „Janda”, po pierwsze przypominam sobie „Białą bluzkę” Agnieszki Osieckiej w reżyserii Magdy Umer, którą gwiazda przywiozła na VIII Przegląd Piosenki Aktorskiej, elektryzując środowisko uwielbiających ją dziewczynek. Wśród nich byłam i ja, przejęta ponad wszelkie wyobrażenie, oczywiście ubrana w białą bluzkę.
To teatr, ale jest szerokie pole filmowe, zajęte talentem, ogromną pracowitością, po prostu Jandą.
Kiedy myślę: „Janda”, przed oczami pojawia się „Człowiek z żelaza” Andrzeja Wajdy i Janda, biegnąca na ekranie zakopiańską ulicą Chałubińskiego, w pobliży mojego ulubionego pomnika, oglądanego oczami dziecka – popiersia Tytusa Chałubińskiego z Sabałą siedzącym przy cokole.
Krystyna Janda zaprasza na bezpłatne spektakle. „W słońcu i deszczu, w odgłosach miasta”
Fundacja Krystyny Jandy Na Rzecz Kultury już po raz 11. zagra bezpłatne spektakle plenerowe. W wakacje widzowie będą mogli obejrzeć m.in. „Czerwonego kapturka”, „Związek otwarty” i premierowo „2 000 000 kroków”.
To już tradycja. Fundacja Krystyny Jandy Na Rzecz Kultury, która w Warszawie zarządza Teatrem Polonia i Och-Teatrem co roku organizuje bezpłatne spektakle plenerowe. Tak też będzie w tym roku – od 7 do 31 lipca na pl. Konstytucji i od 1 do 21 sierpnia przy Grójeckiej 65. Inicjatywa od początku cieszy się ogromnym zainteresowaniem. – Te przedstawienia gramy już od 11 lat. W tym czasie powstało 10 premier, w tym dwie dla dzieci. Gramy zawsze popołudniami – także w dni deszczowe – w przestrzeni miejskiej, ze wstępem wolnym dla wszystkich. Obliczamy frekwencję na około 15 tys. widzów każdego roku – mówi w rozmowie z Gazeta.pl Krystyna Janda.
Krystyna Janda: „Pisałam z potrzeby i zachwytu”. Premiera trzeciego tomu „Dziennika”
Krystyna Janda: Nie spodziewałam się, że po latach ktoś wróci do moich internetowych zapisków, że to przetrwa próbę czasu, że zostanie wydane. I to z taką pieczołowitością. Nawet Mickiewicz nie ma takiej ładnej oprawy!
Z okazji premiery trzeciego tomu „Dziennika” aktorka i prezeska Fundacji Krystyny Jandy na Rzecz Kultury, szefowa dwóch warszawskich scen: Teatru Polonii i Och-Teatru opowiada nam o swoich kulturalnych odkryciach i ostatnich lekturach, wspomina początki swojego internetowego dziennika i zaprasza na spotkanie na Festiwalu Co Jest Grane 24 w Warszawie.
Rozmowa z Krystyną Jandą
Dorota Wyżyńska: To, co pisała pani na gorąco do internetu, jako zapis chwili, dzieląc się swoimi inspiracjami, refleksjami na temat codzienności, Wydawnictwo Prószyński i S-ka postanowiło przelać na papier. Właśnie ukazał się trzeci tom „Dziennika” z lat 2005-06. Była pani prekursorką pisania internetowego dziennika.
Krystyna Janda: Zaczęłam przygodę z internetem w roku 2000. Wszyscy uczyliśmy się żyć z tym „nowym”, korzystać z internetu jako narzędzia. Ja się prawdziwie zachłysnęłam możliwościami, które stwarzał. Podobało mi się, że mogę się kontaktować z widzami, kiedy chcę i jak chcę, zawiadamiać o wszystkim, nad czym pracuję, przyjaźnić się z ludźmi. Zaczęłam pisać codziennie i było to coś w rodzaju nie tylko potrzeby, ale nałogu. Kompletując po jakimś czasie 150 tys. czytelników w miesiącu. To oszałamiało i zobowiązywało.
Janda, jakiej nie znacie. Jest kolejny tom jej pamiętników, który wciąga jak dobry film
Krystyna Janda jest jak wichura, którą trudno powstrzymać. Politycznie zaangażowana, lubiąca kontrowersyjne opinie. Ale w wydanym właśnie trzecim tomie dzienników aktorki poznajemy ją z zupełnie innej strony.
7 czerwca 2018 roku do księgarni trafił trzeci już tom dzienników. Tym razem można wczytać się w zapiski aktorki z lat 2005-2006. Powiedzieć, że przez dwa lata pisała wiele, to jak nie powiedzieć nic. Janda notowała niemal wszystko, co działo się w jej życiu: prywatnym i zawodowym. Komentuje śmierć kilku aktorów, pisze o wydarzeniach z sierpnia 1980 roku, odejściu Jana Pawła II. Ale w dziennikach nie brakuje też historii jej znajomych, które mogłyby stanowić scenariusz niejednego filmu.
Janda, królowa dramatu
„Można by napisać książkę o naiwności kobiet, choć wiele pań pewnie by się oburzyło” – pisze Krystyna Janda w sierpniu 2006 roku. „Wczoraj usłyszałam historię o takiej, którą złodziej napadł pod prysznicem, bo włamywał się przez okienko do łazienki. Udało jej się wybiec i zatrzasnąć go w tej łazience, po czym wezwać policję. Tyle tylko, że podczas kiedy czekała na przyjazd policji, złodziej wmówił jej (przez zamknięte drzwi!), że nie jest włamywaczem, że podgląda ją pod prysznicem od lat, bo się w niej kocha i tylko o to mu chodzi. A kiedy przyjechała policja, ona okradziona, ale za to szczęśliwa, ostatecznie siedziała w mieszkaniu sama, złodzieja z łupem wypuściła drzwiami i nie dała sobie wytłumaczyć, że to był jednak złodziej” – opowiada.
Krystyna Janda gościem specjalnym Co Jest Grane 24 Festival
Krystyna Janda w rozmowie z Szymonem Majewskim. Spotkanie odbędzie się w ramach Co Jest Grane 24 Festival, który odbędzie się 15-16 czerwca w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie.
Krystyna Janda – aktorka teatralna i filmowa, reżyserka, pisarka i piosenkarka. Ma na koncie ponad sześćdziesiąt ról teatralnych i ponad pięćdziesiąt filmowych. Wielokrotnie nagradzana w kraju i na świecie. Uznana za aktorkę stulecia polskiego kina i Człowieka Wolności w kategorii „Kultura” z okazji 25-lecia przemian ustrojowych. W 2004 roku stworzyła fundację, a w jej ramach dwa teatry: Teatr Polonia i Och-Teatr, które prowadzi do dziś.
URODA ŻYCIA, nr 6/2018
Jestem dochodowym przedsięwzięciem
To już trzeci tom dzienników. Wyjątkowo gruby tom.
To prawda. Niby tylko dwa lata, ale dużo się wtedy działo w moim życiu.
2005 rok. Postanowiła pani wybudować teatr.
Co okazało się dużo trudniejsze niż myślałam. Mnóstwo problemów zwaliło mi się na głowę. To był czas wielkiej niewiadomej, chwilami wątpiłam, czy podołam. Nie jadłam, nie spałam…
…trafiła pani do szpitala. Z przemęczenia.
I stresu. Niby to wszystko w tych dziennikach jest, ale dziś jak to czytam, to widzę też jak wiele ukrywałam. Tak naprawdę nie pisałam o tym, co czułam. Czasami dawałam jakieś znaki, ale gdybym pisała o wszystkim, co się działo pod spodem codziennych wydarzeń, o ciągłych problemach z urzędnikami, pomówieniami, plotkami na mój temat. I jeszcze ciągłe donosy – że źle buduję, że za głośno, jakieś towarzystwo ochrony zabytków pisało skargę, chociaż ten budynek nie był zabytkiem. Pamiętam, jak bardzo bolało mnie choćby to, co prasa pisała, że robię teatr dla samej siebie, że to megalomania, gigantomania, narcyzm. Traktowano mnie jak kretynkę, która całe swoje życie spełnia wyłącznie własne kaprysy. Nie wiedziałam jeszcze wtedy, jaki to będzie teatr, ale ani przez sekundę nie myślałam, że będzie to teatr tylko mój, dla mnie, o mnie.
TWÓJ STYL, nr 5/2018 – wywiad
KRYSTYNA JANDA. PRZYLECI SUPERMENKA
Z KRYSTYNĄ JANDĄ ROZMAWIA KATARZYNA MONTGOMERY
TWÓJ STYL, NR 5/2018
Aktorka, reżyserka, pisarka, dyrektorka teatru… można tak długo. Ktoś taki powinien mieszkać na szklanej górze i stamtąd na wszystko patrzeć. Nie ona. – Przejmowanie się to moje natręctwo – mówi Krystyna Janda. No więc troska o dzieci, dorosłe, ale co z tego, i o starych aktorów, opieka nad zwierzakami, których nikt nie chce, i zamartwianie się, żeby teatry nie padły, no i codzienne wkurzenie: co z tą Polską!? I uczucie niedosytu, że trzeba dać z siebie więcej. – Wciąż zarzucam sobie egoizm, tyle mam zaniedbań – przyznaje. Bogate życie, ale jak tak żyć i nie zwariować?