dziennik 2005-08-17 04:29:00

MOJE DAJMONION ( głos wewnętrzny, odpowiednik sumienia) PODPOWIADA MI , KIEDY MAM SIĘ ODZYWAĆ, A KIEDY SIEDZIEĆ CICHO. Sokrates z Aten

Przebieg strajku okupacyjnego

w Stoczni Gdańskiej im. Lenina

w dniach 14-31 sierpnia 1980 roku

17 sierpnia ( niedziela)

9:00 Rozpoczyna się przed bramą Stoczni msza polowa odprawiana przez proboszcza z parafii św. Brygidy w Gdańsku. Uczestniczy w niej około 5 tys. Pracowników Stoczni Gdańskiej i Remontowej i około 2.tys. prze stoczniową bramą. Po mszy, przed II bramą, w miejscu gdzie polegli robotnicy zostaje wkopany drewniany krzyż.

Zbiera się na swe drugie posiedzenia Miejski Komitet Strajkowy. Zostaje stworzona lista postulatów. Pojawiają się zagraniczni dziennikarze. Niedziela mija na wzajemnych solidarnościowych zapewnieniach załóg. Do Stoczni wraca też część tych, którzy wyszli z niej w sobotę.

20:00 Do wcześniej ustalonej listy dopisano kilka kolejnych postulatów.

23:00 Zbiera się 13 osobowe Prezydium już – po przemianowaniu: Między zakładowego Komitetu Strajkowego, reprezentującego 28 załóg – by zredagować ostateczną listę postulatów. W nowej, powstającej wersji sformułowania są łagodzone. Mają być mniej kontrowersyjne, nie mają drażnić. Ostatecznie powstaje 21 postulatów o charakterze politycznym, społecznym, ekonomicznym.

0:20 Postulaty sa gotowe. Ustala się że Międzyzakładowy Komitet Strajkowy jest jedynym organem uprawnionym do rozmów z władzami. Ponadto zaapelowano o wydanie zakazu sprzedaży alkoholu na czas strajku. Zgłaszają się przedstawiciele WPHW i służby zdrowia z pytaniem, w jaki sposób mogą poprzeć strajk. Odpowiedz: sumienną pracą. Zapada decyzja: wszystkie służby miejskie powinny pracować.

Samorzutnie pod II i III bramą zorganizowano zbiórkę pieniędzy. Zebrano koło 30 tys. Złotych. Robotnicze Służby porządkowe posiadają ściśle określone godziny dyżurów – porządek być musi. Jedne z robotników zauważa: „ I znowu przejdziemy d historii”

Dobrego dnia. Dziś imieniny Mirona.