Dorobek artystyczny
PRASA – MEDIA
Zwierciadło, nr 8 – sierpień- 2016
Przed chwilą pokazałaś w jednym z ujęć takie ciało! Straciłam oddech, kiedy wyszłaś z garderoby
Dajże spokój!
Jesteś ikoną kobiecości dla wielu kobiet i mężczyzn. Dla ciebie ideał kobiety to…
Nie wiem…Oriana Fallaci, Susan Sontag, Pina Bausch z naszego podwórka, ale wiele wiele innych kobiet. Bo kobieca kobieta to dla mnie przede wszystkim mózg. Wiele jest w Polsce i na świecie wspaniałych kobiet, kobiet polityków, przedsiębiorczyń, naukowców, artystek także, z wizją, sprawą, ideą, pomysłami które realizują. Dziś, w trakcie tej sesji zdjęciowej przypomniała mi się pani Zofia Nasierowska. Ona zawsze wiedziała co chce zrobić. Kogo fotografuje i jak chce go pokazać. Była niezwykle kobieca, ale przede wszystkim skuteczna. Fotografowała głównie kobiety. Rozmawiała tak długo aż wydobyła tego kogoś, to coś, a kiedy TO się zjawiało, robiła zdjęcia.
Wykuwanie „Człowieka z marmuru”, Gazeta Wyborcza 22.08.2016
Wykuwanie „Człowieka z marmuru”
Jacek Szczerba – Jak trafiła Pani do „Człowieka z marmuru”?
Krystyna Janda: – Właśnie skończyłam Szkołę Teatralną na Miodowej. Byłam żoną Andrzeja Seweryna, mieliśmy dziecko. pracowałam w teatrze, w dwóch teatrach Ateneum i Małym. Pewnego dnia dostałam zaproszenie na zdjęcia próbne. Wiedziałam, że Andrzej Wajda szuka bohaterki do swego filmu, niekoniecznie aktorki, szukają w różnych środowiskach, także wśród plastyczek. Poszukują kogoś nowego, innego, osoby, która by zainteresowała widownię. Potem dowiedziałam się że także podobnego do Agnieszki Osieckiej, ponieważ była ona pierwowzorem filmowej reżyserki. Osiecka studiowała reżyserię w Łodzi.
Telewizja wtedy wyemitowała spektakl „Trzy siostry”, w którym debiutowałam rolą Maszy, zrobiło się dookoła mnie trochę zamieszania. Dodatkowo Andrzej Łapicki powiedział Andrzejowi Wajdzie, że do „Portretu Doriana Greya” Oscara Wilde’a zaangażował mnie, żebym zagrała tytułowego chłopca. To Andrzeja zainteresowało. Przyszedł na próbę, obejrzał ją i wyszedł. A potem zaprosił mnie na zdjęcia próbne.
MOJA MISJA NARODOWA
Agnieszka Kublik: „Życzę życia w wolnej, mądrej, pięknej, zasobnej, sprawiedliwej Polsce, a kto nas pozbawi takiej ojczyzny ten winien” – mówiła Pan dwa lata temu, gdy została „Człowiekiem wolności” w naszym plebiscycie 25-lecia. Jak się pani dziś czuje?
Krystyna Janda: Źle. Gdy się budzę, myślę sobie „Co mi jest? A, to Polska mi jest”. Cały czas mam uczucie jakiejś żałoby po Polsce, po polskiej wolności. Ciągle myślę- co oni z Polską robią? Mam uczucie że to, co się dziś dzieje to wielka narodowa tragedia.
Narodowa?
– Mam uczucie że uczestniczymy w wielkim ideologicznym, konserwatywno-nacjonalistycznym, projekcie. PiS chce stworzyć zupełnie inny kraj od tego, w którym żyliśmy. wychodzi nagle na wierzch, to co było ukryte, mniej tolerowane, potępiane, ksenofobie, antysemityzmy, brakuje nagle zupełnie miejsca na odmienność i tolerancję. Wszystko jakby podporządkowuje się jakiejś jednej, mnie przerażającej perspektywie.
Newsweek
Jacek Tomczuk
Zakazała pani w teatrze rozmów o polityce?
– Tak, bo wtedy powstają niepotrzebne kontrowersje, które się przenoszą na scenę. A konfliktów w Polsce już jest tyle, że nie chcę niszczyć dobrej atmosfery przynajmniej w swoim teatrze. Choć sama łamię ten zakaz. Gra u nas Leszek Łotocki, z którym bardzo się lubimy i przez te wszystkie wieczory starałam się w kulisach dowiedzieć, jaki będzie film o Smoleńsku. Gra przecież prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Ale mi nie zdradził.
A w domu?
– Kiedyś z mamą coś komentowałyśmy. Moich synów to nie interesowało. Ale od trzech miesięcy wszyscy są niesamowicie ożywieni, a każdy ich przyjazd do domu na weekend zaczyna się od moich błagań, żebyśmy nie mówili o polityce. Ale i tak rozmawialiśmy całe święta.
Moja mama, kiedyś oglądała tylko TVN24, teraz nie można jej odspawać od telewizora, zmienia kanały, porównuje wiadomości i powtarza: „Jaką ja mam ciekawą emeryturę”.
Krem – Janda
PAP Interia
Jak na co dzień dba Pani o urodę? i Czy ma Pani jakiś swoje, urodowe rytuały?
Myślę, że podobnie jak większość kobiet. Dla mnie najważniejsze jest doprowadzenie wieczorem skóry do stanu idealnej czystości. Najczęściej po wieczornym spektaklu zmywanie makijażu rozkładam na dwa albo nawet trzy etapy. Pierwszy jeszcze w teatrze, drugi już po przyjściu do domu. Ostatni przed nałożeniem kremu czy maseczki na noc. Kiedyś rozmalowywałam się specjalnym mydłem do skóry twarzy i różnego rodzaju szczotkami do twarzy, elektrycznymi, pilingującymi. Od jakiegoś czasu w ogóle przestałam używać wody, stosuję preparaty na bazie oliwy, kremu i podwójnie dbam o nawilżenie skóry maseczkami. Niestety i tak często okazuje się rano, że resztki makijażu scenicznego jeszcze pozostały. Dlatego często dzień zaczynam ponownie od oczyszczania skóry… Później nakładam aktywne kremy pielęgnacyjne i często też ochronne na dzień i jeśli nie muszę, prawie zupełnie się nie maluję. Duży makijaż nakładam najczęściej po południu, przed pracą. Mam zwyczaj w ciągu dnia używania kremu kilkakrotnie, jakby dodawania kremu. To mój rytuał, który czuję, że jest dla skóry zastrzykiem relaksu i komfortu. Bardzo lubię uczucie pojawiające się od razu po aplikacji kremu, tą przyjemność. I jeszcze jedna generalna zasada od jakiegoś czasu. Im mniej makijażu tym lepiej. Naga skóra wygląda najlepiej, każdy podkład „powiększa błędy”. Na świecie pojawiły się produkty, które wyglądają jak kremy, ale redukują niedoskonałości i poprawiają wygląd skóry jak podkład. A najlepsze, że widać tylko efekt, nie produkt na skórze. Są genialne!
Krem – WP
- 1. Jako młoda aktorka, grając w „Człowieku z żelaza”, myślała Pani o sobie, że jest brzydka. Jak teraz ocenia Pani swoją urodę, swój wygląd?
Tak samo, nie spodobałam się sobie bardziej, choć bardziej się lubię niż wtedy. Przez 45 lat swojej pracy zawodowej pocieszam się, że ważniejsze jest co i jak gram. Gram też szybko, żeby nikt nie zauważył, że jestem brzydka. Ale dla aktorki uroda ma kapitalne, podstawowe znaczenie. I w gruncie rzeczy kategoria brzydka, ładna przestaje funkcjonować, jeśli kobieta jest zadbana, elegancka i w zgodzie ze sobą. Patrzy się na nią przyjemnie i czuje się harmonię.
Nie mam czasu na farmazony
ROZMOWA DLA „PARTY”
– Osiągnęła Pani nieprawdopodobny sukces zawodowy. W powszechnej opinii – jest Pani na każdym polu spełniona – matka, babcia, córka, dyrektorka teatrów, aktorka, reżyserka. Mogłaby Pani już chyba tylko leżeć i pachnieć. A tu porywa się Pani na kolejne wyzwanie – kosmetyki.
No tak, tyle że w tych obszarach, o których Pani wspomniała, potrzeba cały czas mojej pracy i wysiłku, czasem ponad siły. Kosmetyki, to zupełnie co innego. Specjaliści są obok mnie. Ja się tylko tymi kremami smaruję , wydaje opinie czy mi się podoba czy nie, mówię co służy mojej skórze i co chciałabym mieć i jestem, a Oni są specjalistami od tematu. To miłe i bardzo komfortowe. Oczywiście kiedy ma się zaufanie. Ja mam.
