dziennik 2005-02-19 04:05:00

NIEWIELKIE TROSKI MÓWIĄ, OGROMNE MILCZĄ ODRĘTWIAŁE. Seneka Młodszy.

Nie mogę spać, bo wyspałam się.

Na wasze pytania co będzie mojego nowego w Teatrze TV i co już było odpowiadam z niechęcią, bo wszystko co zrobiłam jest z moim CV na tej stronie, a co do tego co będzie… to „kuchnia” nie wiem czy się zdradza kuchnię, a poza tym w mojej sytuacji jest wielu reżyserów. Nie ważne. Tłumy reżyserów tarzają sie u nóg urzędników i decydentów telewizyjnyh i błagają o litość, względy, skinienie głową lub choćby uśmiech. A Absolutni Bogowie Telewizyjni tajemniczo i w tajemnicy, w zaciszu i cieniu gabinetów podejmują decyzje.

Poniżej podaję (żeby zakończyć z godnością sprawę) listę zrealizowanych przeze mnie jako reżysera Teatrów TV:

1. „Hedda Gabler”- H. Ibsen – 1995 r
2. „Na szkle malowane” – E. Bryll – 1995 r
3. „Cyd” P. Corneille – 1996 r
4. „Tristan i Izolda” – E. Bryll – 1997 r.
5. „Fizjologia Małżeństwa” H. Balzak- 1998 r
6. „Związek otwarty” – Dario Fo i Franca Rame – 1999 r
7. „Klub kawalerów” – M. Bałucki – 2001 r
8. „Zazdrość” E. Villar – 2001 r
9. „Porozmawiamy o życiu i śmierci” K. Bizio 2002 r.
10. „Śluby Panieńskie” – A. Fredro – 2002 r.

A teraz lista odrzuconych przez telewizję w tym sezonie proponowanych przeze mnie tytułów jako odpowiedź na pytanie co nowego będzie mojego:

1. „JA” – A. Bojarska (marzę o realizacji tego tytułu od dawna)
2. „Rzecz listopadowa 2004” – E. Bryll ( Specjalnie napisane na ew. zamówienie TV – tego mi najbardziej żal, po pierwsze mógłby powstać nowy, aktualny, współczesny, ważny dla Polski tekst teatralny)
3. „Medea” ( żeby zagrać Medeę)
4. „Agamemnon” ( żeby zagrać Klitajmestrę)
5. „Według niej” – M. Nawariak ( monolog Marii ( Matki Bożej) – opowiadającej od początku, od urodzenia, historię jej zamordowanego Syna. Książka jest w księgarniach -znakomita. Chciałam to nakręcić to dziś w Izraelu, we wszystkich dla chrześcijan ważnych miejscach, ze współczesnym światem, problemami , wojną w tle. Skromna, współcześnie tam żyjąca prosta kobieta, opowiada o swoim dziecku, Jezusie – jak zwykła matka. Wzruszające, poruszające, budzące refleksje i nieobrażające niczyich uczuć)
6. „Sinobrody” D. Moher ( okrutna opowieść o kobietach – z pomysłem realizacyjnym)
7. „Leon i Teofil” M. Panych ( czarna komedia, gatunek w Polsce prawie nie grany, o wykańczających się nawzajem kolegach w pracy, aktualne, dwie znakomite role dla aktorów 25-30 lat)

No i na tym zakończmy. Zważając na to, że Teatr TV musi ograniczyć się tylko do dwunastu premier rocznie – rozumiem. Ale może macie rację, przynajmniej to sobie napiszmy.

Dobrego dnia. Podobno w Polsce śnieg po kolana. Dzieci tu szaleją na nartach, my staramy się im dorównać w radości i szaleństwie, choć nam trudniej.

Przeczytałam dziś w nocy świetny „Darkroom” Rujany Jegier w świetnym tłumaczeniu Jovanki Ćirlić. Coś niesamowitego ta bałkańska młoda literatura. Te kobiety, młode pisarki. Poczucie humoru, przewrotność, gorycz, niekonwencjonalność, a jednocześnie optymizm, siła, zgoda na nowe życie, po tak dramatycznych przeżyciach, po takiej wojnie domowej, po podziałach…

Kim jest Krystian, pyta dziadek. Moim najlepszym przyjacielem, odpowiadam. Skąd, pyta dziadek. Za szkoły, z Zagrzebia. Kim są jego rodzice, wypytuje dziadek. Matka jest muzułmanką, tata Serbem, a on jest pedałem, odpowiadam. Niezły kocioł, mówi dziadek i śmieją się jego oczy…