Zrealizowany przez Andrzeja Wajdę filmowy portret wybitnego operatora Edwarda Kłosińskiego.
Zrealizowany przez Andrzeja Wajdę filmowy portret wybitnego operatora Edwarda Kłosińskiego. Film przedstawia zarówno twórczość, jak i prywatne życie bohatera. Z narracji prowadzonej przez pierwszego nauczyciela i przyjaciela Kłosińskiego Kurta Webera, z archiwalnych wypowiedzi Kłosińskiego i z fragmentów filmów (m.in. „Iluminacja”, „Matka Królów”, „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową”, „Człowiek z marmuru”, „Noc listopadowa”, „Kuchnia polska”, „Wodzirej”, „Pestka”, „Panny z Wilka”), przy których pracował wyłania się postać operatora, który we wszystkim, co robił, poszukiwał nadrzędnego sensu.
Kłosiński był wyjątkowo wrażliwy na formę. Przedkładał funkcjonalność obrazu ponad jego efektowność. Proponował własne, oryginalne rozwiązania, a przy tym chciał i potrafił podporządkować się wymogom pracy zespołowej. Opowiadanie Krystyny Jandy o zmarłym mężu odsłania stosunek Kłosińskiego do ludzi i precyzuje jego poglądy na sztukę. Edward Kłosiński zmarł 5 stycznia 2008 roku.