22
Czerwiec
2012
14:06

dziennik 2012-06-22 14:22:21

Siedzę od kilku dni  w Wytwórni Filmowej na Chełmskiej, w dawnej fabryce snów, na  planie serialu „Bez tajemnic” dla HBO, z garderoby wychodzę na plakat ” Człowieka z żelaza” ( nie umiem  umieszczać zdjęć z tableta) , a z nim jestem tu zaaresztowana na jakiś czas. Na korytarzach dużo plakatów z filmów zrobionych w ” innym życiu” . Pustawo tu tak generalnie, nawet nie przychodzą, jak dawniej reżyserzy żeby zobaczyć co się dzieje, pochwalić nowymi spodniami czy motocyklem, nową damą albo dzieckiem, wypić kawę, pomarudzić i w kółko, w kółko opowiadać pomysły na filmy i niezrobione filmy. Poprzyjaźnić się. Nie ma panien , pięknych , do wzięcia na ekran, które tu były, wpadały zawsze, niby przypadkiem do koleżanki. Nie ma też słynnego ogłuszającego ryku, zawiadamiającego że na którejś z hal zaczyna się kręcić ujęcie, żeby uważać, a to on był miarą czasu tutaj, długie, długie lata. Takiego dzwięku nie miało nigdy nic, nawet statek , który tonął, nawet sąd ostateczny który wydał wyrok, to był wieki , groźny , przeraźliwy i rozpaczliwy, ostrzegawczy i życiodajny RYYYYYK. Pusto, cicho, smutno, czysto, nic się nie dzieje. Ja między ujęciami robię porządek w torebce lub czytam!  Gdzie ja bym w tamtych czasach zajęła się czymkolwiek innym jak aktywnością na planie, w sprawie, w temacie, w emocji ogólnej. A przecież pieniędzy na filmy więcej niż za naszych czasów? O co to chodzi?

Dobrego dnia.

Czytam książkę Jurka Stuhra. Raczej ją łykam.

Jutro Dzień Ojca. Idę na cmentarz.

© Copyright 2026 Krystyna Janda. All rights reserved.