11
Listopad
2017
16:59

Bartłomieja i Marcina - wszystkiego dobrego

Premiera spektaklu DZIEŁA WSZYSTKIE SZEKSPIRA W NIECO SKRÓCONEJ WERSJI.
Dziękujemy.
Fot. Kasia Chmura-Cegiełkowska

09
Listopad
2017
23:34

ANDRZEJ WAJDA - KOLEKCJA 36 DVD

zobacz zdjęcie

Ursyna i Teodora - wszystkiego dobrego

ANDRZEJ WAJDA: ANTOLOGIA FILMOWA, WYDANIE KOLEKCJONERSKIE (36 DVD)

Majestatyczne wydanie podsumowujące dorobek Andrzeja Wajdy, zawierające 26 filmów fabularnych, wybranych przez samego Mistrza: od „Pokolenia” po „Powidoki”. Dopełnia je 10 płyt DVD z unikalnymi materiałami dodatkowymi, na których znalazły się min. filmy telewizyjne, dokumenty i krótkie metraże Reżysera, filmy o nim, telewizyjne wywiady oraz reportaże z planów. Filmom towarzyszy książka, która zbiera komentarze i opowieści Andrzeja Wajdy na temat poszczególnych filmów. Wszystkie zawarte w wydaniu filmy poddano rekonstrukcji cyfrowej, a rozmach i jakość edytorska czynią z tej kolekcji absolutnie wyjątkowe przedsięwzięcie.

07
Listopad
2017
22:58

Dzieła wszystkie Szekspira (w nieco skróconej wersji) - Rafał Rutkowski, Marcin Perchuć, Maciej WIerzbicki Adam Krawczuk. Fot. Kasia Chmura-Cegiełkowska

zobacz więcej zdjęć (9)

Antoniego i Ernesta - wszystkiego dobrego

DZIEŁA WSZYSTKIE SZEKSPIRA
(W NIECO SKRÓCONEJ WERSJI)
Teatr Polonia
Premiera 10 listopada.

06
Listopad
2017
14:45

Dziennik 2003-2004

zobacz zdjęcie

Feliksa i Leonarda - wszystkiego dobrego

Przyjechały. Drugi tom Dzienników. Lata 2003 – 2004. Zawstydzają aż.

01
Listopad
2017
08:37

Pocztówki z Europy - plakat. Och-Teatr 2012

zobacz więcej zdjęć (6)

Seweryna i Wiktoryny - wszystkiego dobrego

Zamieszczam ten list z podziękowaniem i dumą.

Szanowna Pani Krystyno,

miałam wczoraj okazję zobaczyć „Pocztówki z Europy”. Tak się akurat składa, że niemal wszystkie spektakle Pani Fundacji oglądam w ważnych dla mnie momentach. Tematyka sztuk zdaje się zbiegać z tym, z czym w danej chwili zmagam się na co dzień. Mimo że przedstawienia nie zawsze są odpowiedzią na dręczące pytania, to pomagają spojrzeć na pewne sprawy z zupełnie innej perspektywy. Tak też było z „Pocztówkami z Europy”.

Spektakl ten okazał się dla mnie jedną z piękniejszych oraz ważniejszych lekcji o miłości. Bardzo za to dziękuję. Krzywe zwierciadło życia rodzinnego, w którym przeglądałam się wraz z bohaterami, odbijało wyjątkową dawkę zrozumienia oraz siły przebaczenia.

Wychodząc z teatru, myślałam o tym, że o ile przyjemniej byłoby nam w życiu, gdybyśmy częściej mieli możliwość oglądania tak wspaniale zagranych przedstawień. Kłaniam się nisko aktorom, którzy humorem, niekiedy tylko gestem lub spojrzeniem, ozłacającym milczeniem przekazali wiele treści wymagających przemyślenia. Po przeżyciu wieczorów, kiedy artysta dzieli się z widzem swoją dojrzałością, czułością oraz mądrością, pragnie się tylko, by wypowiadane ze sceny słowa na zawsze zakorzeniły się w głowie i wracały wtedy, gdy rzeczywistość tego wymaga, a budzący wzruszenie talent aktorów powodował szybsze bicie serca. Zobaczenie pani Magdaleny Zawadzkiej czy Doroty Pomykały jest jednym z najcenniejszych doświadczeń, z rodzaju tych, które wzmacniają wdzięczność za to, że TAKIE osoby wciąż są, wzbogacają nas swoją wzruszającą grą.

Gdy skończył się drugi akt, miałam przeogromną chęć znalezienia się w gronie najbliższych, by docenić ich obecność, uśmiechnąć się z rozczuleniem do posiadanych przez nich wad. W dzisiejszych czasach takie bodźce są istotne i potrzebne. Chcę wierzyć, że te inspiracje przekują się na stałą chęć zmieniania na lepsze swojej postawy, pielęgnowania tego, co nadaje sens. Przynajmniej będę się o to starać.

Pani Krystyno, ponownie, kiedy wszystko inne zawodzi, Pani teatr staje się tym, co stawia do pionu. To niezwykłe, bezcenne uczucie, gdy na samą myśl o pójściu na sztukę wszystko się we mnie rozpromienia. Dziękuję.

Mocno trzymam kciuki za realizację planowanych przedsięwzięć w Fundacji.

Pozdrawiam ciepło, życząc spokoju oraz najcudowniejszych dni

Aleksandra

31
Październik
2017
16:27

12 Urodziny Teatru Polonia - 30.10.2017

zobacz więcej zdjęć (39)

Urbana i Augusta - wszystkiego dobrego

12 urodziny Teatru Polonia spotkanie popołudniowe. Bardzo Wam dziękujemy Przyjaciele.❤️❤️❤️❤️

29
Październik
2017
12:22

Piękny nieczuły - 12 rocznica powstania Teatru Polonia - 29.10.2017

zobacz więcej zdjęć (28)

Euzebii i Narcyza - wszystkiego dobrego

Dziś 12 rocznica powstania Teatru Polonia. Nie do zapisania są uczucia i zdarzenia, które w tych murach i naszych sercach zostawiły ślad. Bardzo dziękujemy Państwu. Dzięki Wam to trwa i mogą zdarzać się tu te cudne wieczory i wszystko inne. Dziękujemy. Utrzymujecie nas i pozwalacie nam istnieć i tworzyć. To wszystko dla Was i dla nas. Najpiękniejsza umowa społeczna trwa. Płacicie za bilety, a my robimy i gramy przedstawienia. My gramy, a Wy nam wierzycie. Sprzedajemy Wam myśli i uczucia, serca i sens. Razem uczymy się czuć i rozumieć. Razem się śmiejemy, wzruszamy i po każdym wieczorze stajemy się inni. Mądrzejemy, piękniejemy, szlachetniejemy, stajemy się bardziej ludzcy, bogatsi, uczciwsi. Razem. Dziękujemy.
Nasz teatr nigdy nie będzie dla Was opresją, a zawsze albo przyjemnością albo wartością, przyrzekamy. Współodczuwajmy, rozmawiajmy, bo warto.
Dziękujemy, mówię to w imieniu naszej Fundacji i jej pracowników, wszystkich pracowników teatru, artystów tu tworzących i swoim. Dziękuję. Krystyna Janda

Premiery w Teatrze Polonia w latach 2005 – 2017

2005
Stefcia Ćwiek w szponach życia – 29.10. 2005
Ucho, gardło, nóż – 12.11.2005
Shirley Valentine – 15.12.2005

2006
Badania terenowe nad ukraińskim seksem – 28.02.2006
Darkroom – 15.03.2006
Karaoke w teatrze. Śpiewać, jak to łatwo powiedzieć – 10.04.2006
Miss HIV – 30.04.2006
Marilyn Papież. Listy między niebem a piekłem – 13.05.2006
Piosenki z teatru – 29.06.2006
Skok z wysokości – 15.07.2006
Patty Diphusa – 21.09.2006
Pchła Szachrajka – 07.05.2006
Trzy siostry – 03.12.2006

2007
Szczęśliwe dni – 12.01.2007
Rajskie jabłka – 25.01.2007
Konik Garbusek – 18.03.2007
Boska! – 27.04.2007
Miłość Fedry – 03.06.2007
Lament na Placu Konstytucji – 21.06.2007
Metoda – 27.09.2007
Wątpliwość – 29.09.2007
Kobiety w sytuacji krytycznej – 30.11.2007

2008
Miłość ci wszystko wybaczy – 08.03.2008
Dowód – 12.04.2008
Grube ryby – 28.06.2008
Ciało kobiety młot – 11.10.2008
Bóg – 15.11.2008
Dancing – 30.12.2008

2009
Romulus Wielki – 16.01.2009
Pani z Birmy – 27.06.2009
Bagdad Cafe – 26.09.2009
Ojciec polski – 24.10.2009
Krzysztof M. Hipnoza – 10.07.2009
Dżdżownice wychodzą na asfalt – 01.03.2009

2010
Pan Jowialski – 25.04.2010
Przygoda – 09.07.2010
Kantata na cztery skrzydła – 09.09.2010
Jeszcze będzie przepięknie – 22.10.2010
Kobieta z widokiem na taras – 30.12.2010

2011
Ojciec Bóg – 08.01.2011
Dobry wieczór Państwu. Krzysztof Materna – 28.01.2011
32 omdlenia – 15.04.2011
Po co są matki – 28.08.2011
Jekyll/Hyde – 14.10.2011
Kontrakt – 03.12.2011

2012
Seks dla opornych – 12.02.2012
Pod mocnym aniołem – 30.03.2012
Kopciuszek – 02.06.2012
Zbrodnia z premedytacją – 15.06.2012
Danuta W. – 12.10.2012
Zmierzch długiego dnia – 20.12.2012

2013
Baba Chanel – 05.04.2013
Kalina – 28.06.2013
Konstelacje – 30.08.2013
Depresja komika – 30.12.2013
Chodź ze mną do łóżka – 02.12.2013

2014
Ich czworo – 20.02.2014
Klaps! 50 twarzy Greya – 14.03.2014
Medea – 22.05.2014
Jaś i Małgosia – 19. 07.2014
Kolacja kanibali – 06.11.2014

2015
Happy now? – 16.04.2015
Porozmawiajmy po niemiecku – 14.05.2015
Raj dla opornych – 13.06.2015
Na czworakach – 05.11.2015
Mgnienie – 10.12.2015

2016
Kto się boi Virgini Woolf? – 29.01.2016
Matki i synowie – 28.04.2016
Alicja po drugiej stronie lustra – 28.05.2016
Zabawa – 23.09.2016
Słoneczna linia – 14.10.2016,
Chłopcy – 18.11.2016

2017
Spowiedź chuligana. Jesienin – 03.02.2017
Piękny nieczuły – 22.06.2017

26
Październik
2017
11:18

Krystyna Janda przed Teatrem Polonia w czasie remontu w 2005 roku

zobacz więcej zdjęć (22)

Lucjana i Ewarysta - wszystkiego dobrego

12 lat Teatru Polonia

Krystyna Janda założyła teatr z „głodu grania”. Po odejściu z warszawskiego Teatru Powszechnego przez rok żaden z dyrektorów nie zaproponował aktorce etatu u siebie w teatrze – pisze Maciej Łukomski.

Krystyna Janda po ośmiu miesiącach od odejścia z teatru, zaczęła szukać sali, w której mogła by grać spektakle. Po kilku tygodniach okazało się, że wszystkie sale na ewentualny wynajem nadają się do kapitalnego remontu.

W styczniu 2005 roku aktorka razem z mężem Edwardem Kłosińskim zdecydowała się kupić budynek dawnego kina Polonia. W ten sposób powstała rodzinna Fundacja Krystyny Jandy na rzecz Kultury. Aktorka, aby spełnić swoje marzenia, postawiła wszystko na jedną kartę, sprzedała warszawski dom, pod zastaw innej nieruchomości i zainwestowała swoje i męża oszczędności z trzydziestu lat ich zawodowego życia. Przebudowa i remont dawnego kina trwały kilka miesięcy.

Krystyna Janda prawie nocowała na placu budowy. Nie było łatwo. Piętrzyły się trudności. Brakowało materiałów budowlanych, trzeba było spełniać liczne wymogi bezpieczeństwa i normy UE, które powodowały wzrost kosztów budowy. Krystyna Janda z mężem musieli przebrnąć przez gąszcz przepisów prawnych i walczyć z administracją budynku. „Kupiłam sobie kodeks pracy i czytałam go w niedzielę zamiast Stendhala” – opowiadała w jednym z wywiadów założycielka Teatru Polonia.

Premierą „Stefci Ćwiek w szponach życia” 29.10.2005 roku, zainaugurowano działalność małej sceny Teatru Polonia „Fioletowe Pończochy”, a rok później „Trzema siostrami” Czechowa, została otwarta duża scena. Obie premiery spotkały się z życzliwym przyjęciem krytyki i przyciągnęły do teatru publiczność. Nikt pewnie wtedy nie przypuszczał, że teatr przy Marszałkowskiej stanie się jedną z najważniejszych scen w kraju. Znając temperament Krystyny Jandy można było się spodziewać, że wkrótce Teatr Polonia nabierze rozpędu.

Pierwszym wielkim hitem teatru stał się spektakl „Boska!” w reżyserii Andrzeja Domalika z Krystyną Jandą w roli „najgorszej śpiewaczki świata”. Przedstawienie zebrało fantastyczne recenzje i ściągnęło do teatru tłumy widzów spragnionych rozrywki na wysokim poziomie. Do dziś spektakl zagrano ponad 220 razy.

Szybko stało się jasne, że Krystyna Janda jest nie tylko wybitną aktorką, ale także sprawnym menadżerem. Teatr Polonia jest przykładem wzorcowo prowadzonej placówki. Teatr gra codziennie przez cały rok. Premiery zawsze odbywają się w wyznaczonym terminie. Obsługa teatru jest uprzejma i znakomicie poinformowana. Na stronie internetowej teatru można znaleźć wszystkie potrzebne informacje. Repertuar teatru zaskakuje i jest na przyzwoitym poziomie.

Krystyna Janda ma znakomitą intuicję artystyczną, bo potrafi kolejnymi premierami zainteresować publiczność teatralną i wzbudzić zachwyt krytyki teatralnej. W 2010 roku Warszawę zelektryzowała wiadomość, że w Teatrze Polonia w spektaklu „32 Omdlenia” w reżyserii Andrzeja Domalika zagra Jerzy Stuhr. Przedstawienie w gwiazdorskiej obsadzie okazało się wizytówką Teatru Polonia. Dotychczas odbyło się ponad 215 pokazów tego spektaklu, zawsze przy owacjach na stojąco. Dobrym pomysłem okazało się zaproszenie do współpracy aktorów z Teatru Wybrzeże – Dorotę Kolak i Mirosława Bake. Przedstawienie „Sex dla opornych” z ich udziałem, bije rekordy popularności. Szeroko komentowana była premiera monodramu z udziałem Krystyny Jandy „Danuta W.”, na podstawie książki Danuty Wałęsy.

Z teatrem współpracowała Katarzyna Figura wystawiając m.in. monodram „Kalina”. Sukcesem okazała się premiera „Kto się boi Virgini Woolf?” z Ewą Kasprzyk w roli Marthy. Niedawna premiera sztuki Iwana Wyrypajewa „Słoneczna linia” z Karoliną Gruszką i Borysem Szycem to kolejny hit teatru, który zebrał znakomite recenzje. Perełką teatralną jest „Zbrodnia z premedytacją” Gombrowicza z fenomenalną rolą Wojciecha Malajkata.

Na scenie „Fioletowe Pończochy” możemy oglądać m.in.: „Kontrakt”, który okazał się ważnym głosem w sprawie traktowania pracowników w korporacjach i świetną „Kantatę na cztery skrzydła” z Agatą Kuleszą.

Niezwykłym wydarzeniem artystycznym są darmowe, plenerowe spektakle w czasie wakacji wystawiane na Placu Konstytucji, które przyciągają tłumy mieszkańców stolicy.

Aktorka nie boi się w wystawianach na scenie przy Marszałkowskiej poruszać trudnych tematów. Można tutaj obejrzeć spektakl „Matki i synowie”, poruszający temat homoseksualizmu, przedstawienia „Kto sie boi Virgini Woolf?”, „Piękny nieczuły” o trudnej milości dwojga ludzi czy „Happy now?” – portret dzisiejszych 40 -latków.

W ciągu 12 lat istnienia Teatru Polonia wystawiano sztuki Bałuckiego, Czechowa, Fredry, Grochowiaka czy Becketta. Wyprodukowano ponad 70 premier i zagrano ok 5000 spektakli, które obejrzało milion widzów. Z kolei co roku w obydwu teatrach Fundacji odbywa się ponad 900 spektakli. W żadnym polskim teatrze nie gra się takiej ilości przedstawień.

Nie było by pewnie takiego sukcesu, gdyby nie zaproszono do współpracy plejady wybitnych polskich aktorów. Przez 12 lat z teatrem współpracowało ponad 300 aktorów z całej Polski. Tylko w Teatrze Polonia na jednej scenie można zobaczyć m.in.: Ewę Kasprzyk, Magdalenę Zawadzką, Jerzego Trelę, Wiktora Zborowskiego, Borysa Szyca, Natalię Sikorę czy Mateusza Damięckiego. To na scenie przy Marszałkowskiej stawiają swoje pierwsze kroki absolwenci wydziału aktorskiego szkół teatralnych z całej Polski.

Gwiazdorskie obsady spektakli w Teatrze Polonia to również nie lada wyzwanie dla działu koordynacji pracy artystycznej, bo liczne zobowiązania aktorów powodują konflikt terminów i trudności w graniu poszczególnych tytułów. Niepodzielnie jednak na deskach Polonii króluję Krystyna Janda, której monodram „Shirley Valentine”, grany jest od 26 lat i doczekał sie blisko 1000 wystawień. Spektakl ten jest obok musicalu „Metro” Teatru Studio Buffo, największym teatralnym hitem stolicy ostatnich dekad.

Krystyna Janda to jedna z niewielu osób, która potrafi podążać za swoimi marzeniami. Kiedy nie miała, gdzie się podziać, nie narzekała, tylko wzięła sprawy w swoje ręce i zbudowała teatr, pokonując liczne przeszkody, nie przejmując się „życzliwymi”. Kiedy w Teatrze Polonia zabrakło miejsca na granie kolejnych premier, aktorka postanowiła otworzyć drugi teatr. W 2010 roku premierą „Wassy Żeleznowej” zainagurowł działalność Och -Teatr.

W ten sposób powstał niezwykły kombinat artystyczny, w którym rocznie gra się 900 spektakli. Krystyna Janda nie przejmuje się hejtem, robiła i robi swoje. Pomimo, że wcale nie jest łatwo w dzisiejszych czasach prowadzić dwa prywatne teatry, które co miesiąc muszą zarobić milion złotych z biletów, aby pokryć koszty stałe, pensje, czynsz.

Za chwilę w Teatrze Polonia kolejne teatralne przyjemności i premiery. Jubileusz Teatru Montownia i premiera spektaklu „Dzieła wszystkie Szekspira”. Na początek Nowego Roku, koncert Noworoczny, a potem premiera spektaklu o Grzegorzu Przemyku. W rocznicę marca 68 „Zapiski z wygnania” z Krystyną Jandą w reżyserii Magdy Umer. W planach teatru również spektakl o Jeremim Przyborze.

„12 lat Teatru Polonia”

Maciej Łukomski

Materiał nadesłany do e-teatr.pl

20
Październik
2017
23:44

SHIRLEY VALENTINE - 350. spektakl - 9 października 2017. Fot. Krzysztof Zalewski

zobacz zdjęcie

Ireny i Kleopatry - wszystkiego dobrego

Teatr Polonia. Telefon do kasy.
– Proszę pana, moja znajoma kupiła bilet na spektakl sylwestrowy, chciałabym kupić bilet koło niej.
– Zaraz sprawdzę, jak się nazywa pani znajoma?
– Nie wiem.
– No to będzie trudno. A na który spektakl, znajoma kupiła bilet. Bo gramy w Sylwestra dwa spektakle.
– Nie wiem.
– Rozumiem. Nie bardzo wiem jak mam znaleźć miejsce na którym będzie siedziała pani znajoma. Mogę po prostu sprzedać pani bilet na spektakl sylwestrowy, tego konkretnego miejsca nie mogę znaleźć.
– Jak to pan nie może? To skandal!
– A jak znajoma ma na imię, może pani wie?
– Iwona.
Kasjer przeszukał wszystkie miejsca. Znalazł jakąś Iwonę.
– Czy to może być pani taka i taka?
– To ona ma tak na nazwisko?
– No nie wiem. Czy mam pani zarezerwować bilet, koło tej pani Iwony?
– Tak. Zaraz przyjdę wykupić.

Kilka dni temu:
– Proszę pana czy na 6 listopada są bilety?
– Nie, niestety nie sprzedajemy biletów na ten wieczór.
– No wie pan? To nie jest żadne święto! Powinniście grać. A ja chcę obejrzeć spektakl z Jandą.
– Ale tego dnia nie gramy.
– Co to znaczy! A co ona robi tego dnia? Nic nie gracie? Ona powinna grać, to nie jest święto!
– Proszę pana, tego dnia mamy próbę generalną, następnego dnia mamy premierę.
– Z Jandą?
– Nie, gra Teatr Montownia.
– No wie pan! Co za burdel!

Starszy pan w kasie po kupieniu biletów:
– Jeszcze mam pytanie, czy tu grają amatorzy?
– Nie proszę pana, to jest teatr profesjonalny.
– Ale dlaczego nie graja? To by było dobrze, żeby amatorzy z całej Polski tu mogli zagrać. Dlaczego nie? To niesprawiedliwe.
– A czy pan chciałby kupić bilety na taki spektakl z amatorami? Chciałby pan to obejrzeć?
– Nie.

Młody chłopak do kasjera:
– Proszę pana, czy mógłby mi pan coś polecić, chciałbym zaprosić dziewczynę do teatru.
Kasjer opowiada o spektaklach, daje książeczkę z opisami spektakli. Chłopak wybiera.
Kupuje bilety.
– Wie pan, ja nigdy nie byłem w teatrze, jak powinienem się ubrać? I w ogóle jak to jest?
Kasjer opowiada, radzi, mówi ile trwa spektakl i czy jest przerwa, bufet itd., itd.
Chłopak słucha.
– No dobrze, nie wiem czy dam radę.

Gramy od jakiegoś czasu spektakl pod tytułem „Pomoc domowa”. Ludzie regularnie chcą kupić bilety na „Przemoc domową”, a ktoś nawet na „Pomoc Dorocie”. Tytuł innego spektaklu „Seks dla opornych” przekręcany jest najczęściej – „Seks bez oporów”, „Seks bez granic”, ” Seks dla upiornych” itd…

Dobrej nocy. Zapraszamy zawsze, na wszystkie spektakle.

18
Październik
2017
08:15

17.10.2017 po spektaklu UCHO, GARDŁO, NÓŻ w Kluczborku

zobacz zdjęcie

Łukasza i Juliana - wszystkiego dobrego

Nagle uświadomiłam sobie dziś o 6 rano w hotelu w Kluczborku, że w grudniu skończę 65 lat. Wcześniej tego nie zauważyłam. I co? Nic. Nie smuci mnie to. Dobrego dnia.

 

© Copyright 2017 Krystyna Janda. All rights reserved.