07
Czerwiec
2018
07:06

Zaspół artystyczny Teatru Powszechnego. Fot. Renata Pajchel

zobacz więcej zdjęć (2)

dziennik 2018-06-07 05:56

Przyśnił mi się dyrektor Zygmunt Hübner tej nocy. Rano rozpamiętywałam mój czas w Jego zespole, w zespole Teatru Powszechnego w Warszawie. Wszystko, co się wtedy zdarzyło, szczęśliwy czas do śmierci pana Zygmunta i bitwy o Teatr Powszechny po Jego śmierci. Umarł niedługo po naszej premierze „Medei” Eurypidesa. Byłam w ciąży. Wezwał mnie do gabinetu i powiedział – pamiętaj nie przychodź na mój pogrzeb, jesteś w ciąży. Stałam zdumiona, nie wiedziałam że umiera, wiedziałam tylko, że jest chory. Nie byłam na pogrzebie dyrektora, przyszłam się tylko pożegnać, kiedy wystawiono w teatrze trumnę.

Zamieszczam deklarację programową którą stworzył. Jestem jej wierna w naszych teatrach, staram się być jej wierna w Teatrze Polonia i w Och-Teatrze, w teatrach mojej fundacji do dziś. Staram się choć tyle się zmieniło.

DEKLARACJA PROGRAMOWA TEATRU POWSZECHNEGO W WARSZAWIE
Za dyrekcji ZYGMUNTA HÜBNERA

TEATR POWSZECHNY STAWIA SOBIE ZA CEL NADRZĘDNY REALIZACJĘ SZEROKO POJĘTEGO REPERTUARU WSPÓŁCZESNEGO, KTÓRY WYRAŻA POGLĄDY ARTYSTYCZNEGO ZESPOŁU TEATRU NA TEMAT PODSTAWOWYCH PROBLEMÓW MORALNYCH, SPOŁECZNYCH I POLITYCZNYCH, JAKIE NURTUJĄ NASZ KRAJ. TEATR POWSZECHNY WYPOWIADA SIĘ W OBRONIE WOLNOŚCI NARODU I JEGO TRADYCJI NIEPODLEGŁOŚCIOWYCH, IDEAŁÓW DEMOKRACJI I POSZANOWANIA PRAW JEDNOSTKI. SZCZEGÓLNĄ TROSKĄ OTACZA DRAMATURGIĘ POLSKĄ, DBAJĄC O TO, ABY JEJ PREZENTACJA SCENICZNA SŁUŻYŁA W RÓWNEJ MIERZE POLSKIEMU TEATROWI I POLSKIEJ LITERATURZE. TEATR POWSZECHNY SIĘGA PO REPERTUAR KLASYCZNY, JEŚLI TYLKO UWÓR KLASYCZNY STWARZA MOŻLIWOŚć WYRAŻENIA MYŚLI SPOŁECZNIE WAŻNYCH, KTÓRE NIE ZNAJDUJĄ WŁAŚCIWEGO ODZWIERCIEDLENIA W DRAMACIE WSPÓŁCZESNYM.
TEATR POWSZECHNY Z RACJI SWEGO ISTNIENIA I ŚWIADOMEGO WYBORU, DBA O TO, ABY JEGO WYPOWIEDź BYŁA JASNA I ZROZUMIAŁA DLA KAŻDEGO WIDZA. SZACUNEK DLA PUBLICZNOśCI JEST WYTYCZNĄ JEGO DZIAŁANIA. DLATEGO SZCZEGÓLNĄ WAGĘ PRZYWIĄZUJE DO POZIOMU WYKONANIA AKTORSKIEGO, DBA O PRZESTRZEGANIE ZASAD ETYKI ZAWODOWEJ, O ZAPEWNIENIE WŁAŚCIWEGO KSZTAŁTU PRZEDSTAWIENIA TAK DŁUGO, DOPÓKI ZNAJDUJE SIĘ ONO W REPERTUARZE TEATRU.
TEATR POWSZECHNY PRAGNIE BYĆ TEATREM, W KTÓRYM OBOWIAZUJE ZESPOŁOWOŚć ROZUMIANA JAKO DĄŻENIE DO JEDNOLITEGO STYLU WYKONAWCZEGO W RAMACH PRZEDSTAWIENIA, PRZY PEŁNYM POSZANOWANIU OSOBOWOŚCI AKTORA. STAWIA SOBIE ZADANIA OPIEKUŃCZE I WYCHOWAWCZE WOBEC MŁODYCH AKTORÓW, ZAPEWNIAJĄC IM MOŻLIWOŚĆ ROZWOJU W ODPOWIEDNICH ROLACH, POMOC I OPIEKĘ ARTYSTYCZNĄ, A DOMAGAJĄC SIĘ W ZAMIAN OD NICH – SZACUNKU DO WŁASNEGO ZAWODU I MIEJSCA PRACY.
W STOSUNKACH WEWNĘTRZNYCH OBOWIĄZUJĄCE ZASADY POSTĘPOWANIA TO KOLEŻEŃSTWO, WZAJEMNA ŻYCZLIWOŚć, WSPÓŁUCZESTNICTWO W REALIZACJI ZADAŃ TEATRU, POCZUCIE ODPOWIEDZIALNOśCI ZA JEGO STAN I DALSZY ROZWÓJ.

© Copyright 2018 Krystyna Janda. All rights reserved.